De ziekte van Parkinson sluipt langzaam het leven binnen.
Wat ooit vanzelf ging – lopen, schrijven, praten – vraagt ineens bewuste aandacht, energie en doorzettingsvermogen.

Maar wat vaak minder zichtbaar is voor de buitenwereld, is de mentale en emotionele belasting.

De gebroken nachten.
De constante spanning in het lichaam.
De angst voor achteruitgang.
Het gevoel jezelf stukje bij beetje te verliezen.

Parkinson is geen ziekte die alleen het lichaam raakt. Het raakt het hele mens-zijn.

En juist daarom groeit de behoefte aan benaderingen die verder kijken dan alleen symptoombestrijding.